|
 کانريو هيگااُنــّا در سوم ماه مارس 1853 درست زمانی که جزيره اُکيناوا به وسيله خاندان ژاپنی ساتسوما اشغال شده بود متولد شد. بر اساس آخرين تحقيق ايکن توکاشیکی، ريیس انجمن کاراته گوجوريو توماریته اُکيناوا، کانريو هيگااُنــّا، به عنوان چهارمين فرزند پسر و دهمين نسل خانواده از خاندان هارو، در دهکده نیشیمورا از توابع شهر ناها متولد شد.
کانريو هيگااُنــّا تقريبا از سال 1827 به مدت 3 سال از شهر فوچوی چين ديدن کرد. گزارش ديگری از سفر ديگر او در دست است که بر اين اساس او از سال 1873 به مدت 15 سال از شهرها و بنادر چین نيز ديدن کرده است. مورخان فنون رزمی معتقدند که انگيزه او از اين سفرها، يادگيری فنون رزمی چينیها بوده است. هيگااُنــّا در شيوه مبارزهای "شائولین چون" طی اقامتش در چین تمرینات و مطالعاتی انجام داد. هر چند بعضی از مورخان نيز میگويند هدف اوليه او از سفر به چين نتيجه درگيريهای سياسیاش بوده است.
در سال 1868 ژاپن جنبش عظيمی را در تاريخ خود تجربه کرد، حکومت شوگون توکوگاوا به وسيله نیروهای امپراتور میجی سقوط کرد. طی عصر توکوگاوا، اُکيناوا بخشی از منطقه " ساتسوما "، جنوبیترين منطقه ژاپن بود. ولی درعین حال اين جزيره ارتباط تنگاتنگ خود را با دولت چین حفظ میکرد.
جنبش میجی ملیگرائی را برای ژاپن به ارمغان آورد. دولت میجی خواستار جزیره اُکيناوا، بعنوان تنها پيوستگیاش بود و میخواست که اين جزيره روابط تجاری خود را با دولت چين قطع کند، در اين زمان اُکيناوا به دو حزب سياسی تقسيم شده بود، يکی در حمايت ژاپن و ديگری درحمايت چين.
يک رابط نزديک کانريو هيگااُنــّا، آٔقای يوشیمورا بود که بين شهر فوچو و اُکيناوا تجارت چای میکرد. او يکی از فعالان حزب حامی چين بود که سعی زيادی برای منع سکونت ژاپنیها در اُکيناوا کرد. بر اساس نظر مورخان کانريو هيگااُنــّا نامهای راجع به سفرش به يوشیمورا داده بود. وی هيچ وقت برای هيچکس راجع به آن نامه توضيحی نداد و نيز به خاطر چين روابط خود را با برخی از دوستان نزديکش قطع کرد. در شهر فوچو، کنسولگری اُکيناوا وجود داشت که "ريوکيو کان" ناميده میشد. ظاهراً ريوکيو کان دادخواست اَُکيناواییها را به دولت چين که خواستار فشار بينالمللی بر عليه ژاپن به خاطر اشغال اُکيناوا بود، اعلام داشت. اين امکان وجود دارد که کانريو هيگااُنـــّا يکی از پيغامداران منتخب حزب حامی چين در اُکيناوا، برای مطلع کردن ديگران از وضع جزيره بوده است.
در سال 1879 دو سال بعد از عزيمت هيگا اُنــّا به چین، اُکيناوا رسماً تحت قیومت دولت ژاپن بود تا با حضور ارتشی از پليس و افسران ژاپنی در آن، نهايتاً بخشی از ژاپن شود. اين دوران واقعاً شرايط سختی برای اُکيناواییها بود.
گفته میشود که هيگااُنــّا مدت سه سال در چين اقامت کرد. طی اين مدت او مخارج خودش را با ساخت و فروش اجناس حصیری و خیزران تأمين میکرد. همچنين او فرصتی يافت تا تعدادی از فنون رزمی چينی را نيز بياموزد. بر اساس نظر ریکیچی اُهایا، هيگااُنــّا يکی از کسانی بود که نزد "وی شینزان" آموزش ديد. خود "شینزان" نيز شاگرد "رو روکو" بود که او نيز به هيگااُنـّا "فوکیان چانگ" را آموزش داد. "فوکیان چانگ" روشی مبارزهای بود متشکل از " چانگِ شائولین جنوب " و "چانگِ چهار فامیل".
در چين دو روش مبارزهای همانند چانگ وجود داشت. يکی تحت عنوان روش سخت، " شيوه بيرونی" و ديگری روش نرم " شيوه درونی". روش سخت و بیرونی از طرف مدارس ذنِ بودائی تمرین میشد و از شائولینچون میتوان بعنوان معروفترین سبک این روش نام برد و همینطور از تایچیچوان نمایندهای از روش نرم یا درونی.
سيستم رزمی که هيگااُنــّا از "وی شينزان" و "رو روکو" آموخت، "پان گاینون" (به معنای نيمی سخت و نيمی نرم) نامیده میشد. کاتاهايی که در سبک گوجوريو نظير، سانچين، سان سیرو و پیچورین تمرين میشود همگی از همان شيوه نشـأت گرفته است.
هيگااُنــّا، ناهاته را از سیشو آراگاکی 1920-1840 آموخت. آراگاکی به خاطر کاتای مورد علاقهاش "سیسان" در ميان اُکيناوايیها معروف بود. برخلاف شوریته، ناهاته کاتاهایی که از استان "فوکين" چين وارد آن سیستم رزمی شده بود را به خوبی نشان میداد. نهایتاً بعد از بازگشت از چين او ناهاته را با تلفیق این هنر با روشهای کمپوی چينی به شکل يک سيستم درآورد که توتِه یا "دست چینی" نام گرفت.
برگشت به بالای صفحه |
