معنی و مفهوم کی، یکی از مشكل‌ترين مفاهيم در رابطه با فلسفه و تمرين كاراته است. بسياری از كاراته‌كاها مايلند كه بدانند کی واقعاً چيست. كلمه کی از لغت چينی چی نشأت گرفته، در فلسفه چينی، چی عبارت است از آنچه كه موجودات جاندار را از بيجان جدا می‌سازد. ولی با پيشرفت فلسفه چينی، مفهوم چی معنا و كاربردهای وسيع‌تری به خود گرفت. از برخی نظرات، چی اساسی‌ترين و اصلی‌ترين چيزی است كه همه چيز از آن درست شده است. تفاوت بين موجودات در اين نيست كه دارای چی باشند يا نه، بلكه تفاوت آنها در اصولی است كه تعيين می‌كند که چی در هر موجود يا شئ‌ای چگونه سازماندهی شده و چگونه عمل می‌كند.

مسیر خطوط انرژی در طب سوزنی

كاراته‌کای حال حاضر در مورد جنبه‌های تاريخی مفهوم كی زياد حساس نيست. سؤال اين است كه آيا كلمه كی بيانگر چيزی واقعی است يا نه، و اگر هست، آن چيز چيست. تلاشهای زيادی شده است كه نشان می‌دهد كه كی بعنوان يك پديده موجود عبارت است از انرژی يا چيزی كه در داخل بدن جريان دارد (به خصوص در مسير كانال‌هايی در بدن به نام مِريديـِـن). تاكنون، شواهد زيادی در اين رابطه وجود نداشته ولی اين به آن معنا نيست كه كی وجود ندارد، مساله اين است كه هنوز شواهد لازم برای ثابت كردن آن به دست نيامده است.

همه كاراته‌كاها باور ندارند كه كی، انرژی يا چيزی شبیه به آن است. برای بعضی از آنها كی عبارت است از يك مفهوم مصلحتی (مثل يك پتو) كه پوشاننده يا در برگيرنده، قصد، حركت آنی، توجه و نيّت است. اگر كسی اين تصوير را كه كی، چيزی است كه می‌تواند انتشار يابد را اجتناب كند، در اين صورت برای توضيح كی، بايد جهت فيزيكی و روانی مثبتی اتخاذ شود. اين مسأله می‌تواند سازگاری و كارآيی حركات شخص را به حداكثر رساند و در نتيجه تكنيك‌های قوی‌تر و احساس مثبتی در شخص به وجود می‌آيد.

علی‌رغم انتخاب هر شخص در رابطه با موجوديّت کی و اينكه به آن به عنوان چيزی واقعی يا غير واقعی نگاه كند، شكی نيست كه در كاراته مساله فقط دست كاری كردن بدن حريف نيست. مسائل بسیاری ديگر در كاراته اهميّت دارند از جمله زمان‌بندی، تعادل، سرعت، قدرت حمله و به خصوص موقعيّت روانی حريف مقابل. بعلاوه اینکه كاراته سيستمی برای داشتن كنترل فيزيكی روی ديگران نيست، بلكه ابزاری است برای پيشرفت خود شخص. در نتيجه شكی وجود ندارد كه ترويج حالات فيزيكی و روانی مثبت، بخش بسيار مهم كاراته است. باز هم تكرار می‌كنيم، ممكن است بعضی افراد اين ترويج در جهت مثبت را كی قلمداد نكنند.

كيمه Kime

تمركز و یا کیمه در كاراته عبارت است از تمركز تمام انرژی بدن در لحظه‌ای كه يك تكنيك به خصوص، با هدف تماس پيدا می‌كند. اين تمركز انرژی در اثر ايجاد فشار و آزاد سازی در عضلات خاص، در زمان صحيح و همچنين خروج هوا از ريه‌ها در حاليكه تكنيك تمام و كامل می‌شود، به وجود می‌آيد. در صورتی كه فشار ناشی از كامل كردن يك تكنيك بيشتر از زمان تعيين شده طولانی شود، كيمه آزاد نمی‌شود چرا كه كيمه با سرعت تكنيك ارتباط دارد. حركات كاراته ، قدرت را به سرعت تبديل می‌كنند، بنابراين هنگامی كه ضربه مشت زده می‌شود، اين حركت به تدريج سرعت يافته و در لحظه تماس با هدف، حداكثر سرعت را به خود می‌گيرد. اگر در اين لحظه تمام عضلات تحت فشار بوده و تمركز داشته باشند، تمام نيروی بدن از سرعت به قدرت تبديل شده و كيمه به دست می‌آيد.

هر كسی می‌تواند با استفاده از وزن بدن ضربه مشت يا لگد بزند. اين نوع قدرت، نوعی است كه همه افراد دارند و در موقعيّت‌های روزمره بكار می‌رود و بسته به فيزيك بدن هر شخص متفاوت است. ولی نيرویی كه در تمام تكنيك‌های كاراته به كار می‌رود از ايجاد فشار در عضلات و آزاد سازی آن به وجود می‌آيد و لذا بر وزن و سايز بدن متكی نيست. هر كس، كوچك يا بزرگ اندام، امكان ايجاد نيرو و قدرت زيادی را دارد اگر ياد بگيرد كه از بدن خود به طرز صحيح استفاده كند.

در صورت استفاده صحيح از بدن، شخص می‌تواند به نقطه‌ای برسد كه در آن بدن می‌تواند به حداكثر بازدهی برای اجرای هر تكنيكی برسد. اين نبايد با آنچه كه شخص فكر می‌كند که بازدهی حداكثر است، اشتباه گرفته شود. انعطاف‌پذيری جهت بدست آوردن حداكثر كشش و انقباض در تمام گروه‌های عضلانی كه در حركات گوناگون مورد استفاده قرار می‌گيرند، از اهميّت زيادی برخوردار است، هرچقدر مسافتی كه يك عضله هنگام انقباض و انبساط طی می‌كند بيشتر باشد، سرعت بيشتر شده و در نتيجه قدرت در تكنيك افزايش می‌يابد. بوجود آوردن هماهنگی بسيار حياتی است به اين معنی كه انرژی‌ای در يك نقطه بوجود آمده است و قرار است به نقطه ديگری انتقال يافته با انرژی‌ای كه در نقطه دوّم توليد شده تركيب شود، بايد به وسيله كاراته‌كا عملی گردد.

در صورت استفاده صحيح از بدن، شخص می‌تواند به نقطه‌ای برسد كه در آن بدن می‌تواند به حداكثر بازدهی برای اجرای هر تكنيكی برسد. اين نبايد با آنچه كه شخص فكر می‌كند که بازدهی حداكثر است، اشتباه گرفته شود. انعطاف‌پذيری جهت بدست آوردن حداكثر كشش و انقباض در تمام گروه‌های عضلانی كه در حركات گوناگون مورد استفاده قرار می‌گيرند، از اهميّت زيادی برخوردار است، هرچقدر مسافتی كه يك عضله هنگام انقباض و انبساط طی می‌كند بيشتر باشد، سرعت بيشتر شده و در نتيجه قدرت در تكنيك افزايش می‌يابد. بوجود آوردن هماهنگی بسيار حياتی است به اين معنی كه انرژی‌ای در يك نقطه بوجود آمده است و قرار است به نقطه ديگری انتقال يافته با انرژی‌ای كه در نقطه دوّم توليد شده تركيب شود، بايد به وسيله كاراته‌كا عملی گردد.

بنابر‌اين تمام اجزا و شرايط يك تكنيك صحيح كاراته مانند قدرت، سرعت، بازدم، مركز ثقل، تعادل و ... را در يك نقطه متمركز كردن را كيمه می‌نامند.

ترجمه شده از وب‌سایت استاد احد تن‌زاده، shitokai.com