هیرونوری اُتسوکا بنیانگذار روش وادو ریو تحت نظر استاد گیچین فوناکوشی کاراته شوتوکان را آموزش دیده بود. سبک وادو ریو طی دهه‌ی 1920 و 1930 ابداع شد.

اُتسوکا در اول ژوئن سال 1892 در شهر شیموداته از توابع استان ایباراکی متولد شد. در سن شش سالگی یادگیری جوجوتسو را تحت نظر عموی خود آغاز نمود و در سن 13 سالگی تحت نظر استادی به نام تاتسوسابارو ناکایاما، مشغول به فراگیری سبک شیندو یوشین‌ریو جوجوتسو شد و در عین حال به تحصیل خود در دانشگاه واسه‌دا نیز ادامه داد. او در سال 1921 جایزه منکیو‌کایدن را نیز از آن خود کرد.

اُتسوکا در مورد یک روش جدید از مبارزه غیرمسلحانه که در اُکیناوا تمرین می‌شد و توسط شخصی به نام گیچین فوناکوشی معرفی شده مطالبی شنیده بود. آن هنر رزمی را کاراته می‌نامیدند. در سال 1922 اُتسوکا برای ملاقات فوناکوشی به توکیو رفت تا کاراته را فرا بگیرد. وی با اساتید بزرگ دیگری همچون کنوا مابونی و چوکی موتوبو آشنا شده و در دوجوی آنان نیز تمرین نمود.

قدرت و شجاعت او در هنرهای رزمی موجب شد که سرمربی شیندو یوشین‌ریو جوجوتسو شود و نیز به عنوان کمک مربی در دوجوی فوناکوشی سِنسِی فعالیت کند. تا سال 1929، اُتسوکا به عضویت فدراسیون هنرهای رزمی ژاپن در آمد.

او در دوران مربیگری خود یاکوسوکو کومیته "مبارزه قراردادی" را ابداع کرد که در آن هر دو مبارز از قبل می‌دانند که چه حملات و همچنین دفاع‌هایی انجام خواهد شد. این تمرین را می‌توان یک کاتای کوچک دو نفره دانست که مفاهیم خاص مهارتی و یادگیری را بوجود می‌آورد که پُلی است میان مبانی و کاربردها در کاراته.

در این ایام اُتسوکا کلیه مهارت‌های خود در زمینه هنرهای رزمی را به شکلی واحد و در قالب جدیدی از کاراته معرفی نمود که بخشی از آن جیوکومیته "مبارزه آزاد" بود. این نوع از تمرینات مخالف با نظر و عقاید فوناکوشی در کاراته بود بنابراین آنها راه هم را از یکدیگر جدا کردند.

در سال 1938، سبک جدید اُتسوکا توسط سازمان هنرهای رزمی ژاپن "دای نیپون بوتوکوکای" و تحت نام وادو ریو پذیرفته شد. اُتسوکا نیز عنوان رنشی‌ را از آن خود ساخت.

توسعه وادو ریو پس از جنگ جهانی دوم نیز ادامه یافت. در سال 1966 استاد اُتسوکا بخاطر وقف زندگی خود برای کاراته جایزه‌ی بزرگی را از دست امپراطور وقت هیروهیتو دریافت کرد. در سال 1972 او عنوان می‌جین را از سوی هیگاشینو کونینو میا رییس فدراسیون بین‌المللی هنرهای رزمی"کوکوسای بودو رنمِی" (و عضوی از خانواده‌ی سلطنتی ژاپن) دریافت کرد. اُتسوکا سنسی اولین کسی بود که در تاریخ کاراته به بزرگترین افتخار زندگی خود نائل آمد. وی به دلیل خدماتی که در زمینه هنرهای رزمی و کاراته انجام داده بود از سوی دولت ژاپن نشان خدمت و افتخار "شی‌جو هوشو" را دریافت کرد. اُتسوکا تنها کسی است که در کاراته به این افتخار نائل گردیده.

در بیست و نهم ژانویه 1982 می‌جین هیرونوری اُتسوکا کمی قبل از نودمین سالگرد تولدش درگذشت او به مدت 85 سال هنرهای رزمی تمرین کرده بود.

هیرونوری اُتسوکا: هنر كاراته برای جنگیدن نیست. همیشه در درون خود به دنبال نظم، هماهنگی و آرامش باشید.